Превод и легализација на документи е потребна кога еден документ ќе биде користен пред странска држава.
Согласно барањата за превод и легализација на државата пред која ќе послужи документот, се бара заверка со апостил или ставање на специфични дополнителни заверки.
Поконкретно ќе ги разгледаме барањата за превод и легализација во зависност од државата што го издала документот или во која ќе биде користен, при што во сите случаи Бугарија ќе биде страна во разгледуваниот вариант.
Превод и легализација при постоење на двострани односи
Во случаите кога двете држави, државата што го издава документот и државата каде што ќе биде користен документот, имаат потпишано двострани договори за правна помош по граѓански работи, што предвидуваат ослободување од легализација на документот, потребно е да се изврши само писмен превод и заверка единствено на самиот превод. Бугарија има такви двострани односи со Австрија, Белорусија, Македонија и др. држави.
Тука, сепак, се задржуваат барањата документот да биде издаден за користење во странство, напр.:
- Уверение за раѓање е потребно да биде издадено како “Дубликат” со поставен правоаголен печат, што ги потврдува ставените потписи и печати;
- Уверение за неосудуваност издадено во “Оригинал” со печат на судот и потпис на судијата и секретарот.
Превод и легализација при држави-членки во Хашката конвенција
Конвенцијата за укинување на барањето за легализација на странски јавни исправи се применува во однос на документи, издадени од една од договорните страни и што треба да послужат пред друга договорна страна. Држави-членки во Хашката конвенција се Бугарија, Англија, Америка, Германија, Турција и др.
Во смисла на конвенцијата, легализација на документи е потребна единствено во однос на формалните постапки, преку кои се потврдува веродостојноста на ставените потписи и печати врз документот, т. е. повторно се применуваат погоре опишаните барања за издавањето на документот за користење во странство.
Кога двете страни се држави-членки на конвенцијата, се извршува превод и легализација на документот, при што таа легализација (по формалните постапки за потврдување на вистинитоста) претставува заверка со апостил на документот.
Превод и легализација при недостиг на спогодби
Превод и легализација на документи што се издадени од држава, која не е страна по Хашката конвенција и нема двострани односи со Бугарија, е потребно документите да имаат ставена заверка од Министерството за надворешни работи на конкретната држава што го издава документот, како и заверка од дипломатско или конзуларно претставништво на Република Бугарија во соодветната држава. Така изготвениот документ се преведува на бугарски јазик и се заверува преводот.
Обратниот вариант е еквивалентен, т. е. кога е потребно да се изврши превод и легализација на документ, издаден од бугарска институција и што треба да послужи пред држава со која нема важечка двострана спогодба и не е страна по Хашката конвенција, легализацијата на документот се состои во ставање заверка од Министерството за надворешни работи на Република Бугарија и заверка од дипломатско или конзуларно претставништво на соодветната странска држава пред која треба да послужи документот.
Во сите случаи е потребно да се изврши писмен превод на официјалниот јазик на државата во која ќе се користи документот, а тој превод е потребно да биде извршен од заколнат преведувач.
Во Бугарија преводите од бугарски на странски јазик се заверуваат од Министерството за надворешни работи, а оние од странски на бугарски јазик се потврдуваат пред нотар од преведувачот што го извршил преводот.